Rola ojca w wychowaniu dziecka

Rola ojca w wychowaniu dziecka

W przeszłości mężczyzna był głównym źródłem utrzymania rodziny. Rola ojca w wychowaniu dziecka polegała przede wszystkim na zapewnieniu mu odpowiednich warunków do dorastania. Sama relacja z dzieckiem była często wybrakowana – pracujący ojciec przebywał w domu zbyt krótko, by nawiązać dostatecznie głęboką relację z dziećmi. Ojciec w tradycyjnym modelu rodziny był sędzią i nauczycielem. Wyznaczał dziecku zasady i właściwe postępowania, a w razie konieczności karał. Taka funkcja ojca również była istotna dla prawidłowego rozwoju dziecka. Współcześnie jednak różnice między ojcem i matką nie są już tak wyraźne. Obydwoje rodziców uczestniczą w regularnym budowaniu relacji z dzieckiem, pełnią rolę opiekuńczą i wychowawczą przy codziennym kontakcie z potomstwem. Mimo zatarcia różnic między rodzicami, rola ojca nadal pozostaje niezastąpiona. 

Miłość ojcowska

Możemy spotkać się z częstym rozróżnieniem między miłością matki, a miłością ojca. Matka kocha bezwarunkowo, jej biologiczne związanie z potomstwem zapewnia dzieciom poczucie wrodzonej miłości bez względu na wszystko. Dzieci zaczynają odczuwać miłość ojca, gdy spełnią pewne oczekiwania. Stąd mówimy o ojcowskiej miłości warunkowej.  Miłość warunkowa, na którą wpływ ma zachowanie jest bardzo ważna w wychowaniu społecznym. Dzięki takiej miłości dzieci uczą się stosunków społecznych. Dowiadują się, że swoim zachowaniem mają wpływ na kształtowanie tego w jaki sposób będą postrzegane. Jednocześnie dzieci przysposabiają, że ich zachowania mogą być odpowiednie lub nieodpowiednie oraz że mogą je kontrolować. Miłość ojcowska motywuje też dziecko do podejmowania działań, na które by się nie zdecydowało, gdyby nie wymagania ojca. Może się to przyczynić do zdobywania wartościowych umiejętności i lepszego radzenia sobie w sytuacjach trudnych.

Bezpieczeństwo, kontakt, wzór

Podczas gdy matki zapewniają tak ważne dla dzieci bezpieczeństwo emocjonalne, to bardzo często ojciec jest tym, od którego zależy poczucie bezpieczeństwa fizycznego. Tylko poczucie bezpieczeństwa w obu tych aspektach zapewnia dzieciom stabilny, niezakłócony rozwój.  

Do prawidłowego rozwoju konieczny jest także częsty kontakt ojca z dzieckiem. Ojciec jest pierwszą „obcą” osobą w życiu dziecka i jest kluczowy w wykształceniu u niego poczucia własnej wartości i pewności siebie. Aby nauczyć dziecko, że jest ważne i wartościowe, konieczne jest by go słuchać. Ojciec powinien rozmawiać z dzieckiem i zwracać uwagę na wszystkie rzeczy, którym dziecko się z nim dzieli. Stały kontakt w dużym stopniu powinien opierać się także na nauczaniu. Rola pierwszego nauczyciela w życiu dziecka wymaga od ojca ciągłego odpowiadania na pytania. 

Ojciec będzie dla dzieci pierwszym mężczyzną, jakiego spotkają w życiu. Szczególnie chłopcy będą przyjmować go za wzór wszelkiego postępowania. Jednak także w przypadku dziewczynek, ojciec reprezentuje model przyszłego partnera. Rola ojca jako wzoru nie polega już tylko na rozmowach z dziećmi, ale na samym zachowaniu. Dzieci bardzo dobrze potrafią chłonąć i kopiować zachowania, które obserwują. Należy mieć świadomość, że wszystko co się przy nich robi jest elementem procesu wychowawczego.   

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.